Volkskrant magazine augustus 2009:
Gastvrij en enthousiast
Verzorgd, visueel aantrekkelijk en vrolijk makend lekker eten in Streefkerk
Waar eten we? De Limonadefabriek in Streefkerk
Waarom? Lezeres Elly schreef: Na (weer) een teleurstellende ervaring in een sterrenrestaurant besloot ik dat het tijd werd om het geweldige restaurant uit ons dorp bij U aan te prijzen. Ik eet liever drie keer bij Karin en Erik dan één keer bij zo’n egotriptent. Erik is kok en Karin de gastvrouw van de Limonadefabriek.
Hoe zitten we erbij? Elly is een vlotte vijftigplusser met kort donker haar, blauwe ogen en een moderne bril. Ze verdient haar geld als organisatieadviseur en geeft het uit aan eten. We ontmoeten elkaar in de limonadefabriek, die geen fabriek is, maar een paviljoen van wit hout op een ponton in een jachthaven aan de lek. Buiten stromen duwbakken op naar Rotterdam, binnen staan stoelen van rood leer, op een vloer van grijs leisteen rond donker houten tafels.
Wat eten we? Het viergangen Limo-menu dat een verrassing is: salade van tonijn en kreeft met komkommer; zeebaars met mosselen en scheermessen, artisjok puree en cakeje van polenta; reebok met sinaasappelsaus, paddenstoelen en rabarber; chocoladetaartje met kokos.
Smaakt het? Het krijgt het VVV-diploma: Verzorgt, Visueelaantrekkelijk en Vrolijk makend lekker. De salade is opgemaakt op een bord met een zwarte rand. In het midden ligt een bol fris komkommerijs. Daaromheen draaien, als paardjes in een mallemolen, stukjes tonijn, brokjes kreeft en plakjes komkommergelei bestoken met blaadjes kruidensla. Fris en zomers. Smet op het blazoen is de tonijn, een vis die op uitsterven staat. Verzin iets anders.
De geur van saffraan kietelt onze neus als de zeebaars ter tafel verschijnt, knapperig op de huid gebakken in een stevige bouillabaissesaus. Er ligt een juweel van een polentataartje naast, waar precies een tomaatje inpast. Zo moet het zijn, knikt Elly tevreden. “Mooier dan je thuis kunt maken.” Ze kookt ook graag.
Wild in de zomer is zeldzaam. Maar reebok is echt een zomerwild, het seizoen loopt to half september. We krijgen er een kroketje van en drie hapjes uit de achterbout: spierstuk, bovenbil en platte bil. Allemaal even mals, al lijkt de bovenbil het allermalst. Sinaasappelsaus zorgt voor een zomers tintje, dat wordt versterkt door de stukjes intens zure rabarber. Apart, omdat wild meestal wordt opgediend met zware zoete sauzen. Voor zwaar en zoet kunnen we terecht bij het dessert, een culinaire variatie op het thema Bounty.
Hoe is de bediening? Zelden zijn we zo gastvrij bejegend dan door gastvrouw Karin en de sommelier met gabberkapsel, die van enthousiasme bijna in de fles kruipt.
Wat kost het? 42 euro per persoon zonder drank.
Komen we terug? We lopen met Elly terug over de dijk. Rechts spiegelt het donkerblauwe water van de lek, links steekt de helverlichte kerk van Streefkerk als een baken in de nacht. Een keuken, zegt Elly, is net een bedrijf: “Wie heeft de leiding, wie neemt de beslissingen, hoe gastvrij ben je?” De Limonadefabriek heeft haar advies niet meer nodig.
Eten 8 bediening 8 entourage 8 prijs-kwaliteit 8